>

Kiedy i dlaczego cesarskie cięcie?

Tagi: cesarskie cięcie | poród

Cięcie cesarskie może być PLANOWE lub NAGŁE. PLANOWE cięcie cesarskie wykonuje się najczęściej w okolicach 38. tygodnia ciąży, zazwyczaj w godzinach przedpołudniowych; w niektórych szpitalach istnieje możliwość obecności osoby towarzyszącej podczas tej operacji. Coraz więcej lekarzy na świecie uważa jednak, że należy czekać z wykonaniem planowego cięcia do pojawienia się skurczów. Zapobiega to jatrogennemu wcześniactwu (sytuacji, gdy dziecko rodzi się za wcześnie, gdyż np. termin porodu został nieprawidłowo wyznaczony).

Planowe cięcie może być:

 

• elektywne, czyli na tzw. „życzenie" ciężarnej, nie ma żadnych wskazań medycznych, kobieta kieruje się innymi pobudkami (często jest to ukryty lęk przed porodem lub silna potrzeba kontroli);

• ze wskazań medycznych. Mogą to być wskazania: ze strony matki: neurologiczne, psychiczne (np. aktywna choroba psychiczna), okulistyczne (tu decyduje nie wielkość wady, ale stan siatkówki oka), ortopedyczne (np. stan po urazie kości miednicy), kardiologiczne (poważne choroby serca), łożysko przodujące (gdy łożysko umiejscowione jest w bardzo bliskim sąsiedztwie szyjki macicy i jej rozwieranie w trakcie porodu spowodowałoby odklejanie się łożyska).

•  ze strony dziecka: nieprawidłowe położenie (np. zamiast główką w dół, ułożone jest bokiem w dół, tzw. ułożenie poprzeczne), dysproporcja płodowo-miedniczna (gdy dziecko jest za duże w stosunku do miednicy, co jednak trudno stwierdzić w 100% tylko na podstawie pomiarów miednicy, dlatego najczęściej wykonuje się „próbę porodu", a jeżeli poród nie postępuje drogami natury, wykonuje się cesarskie cięcie), ciąża wielopłodowa powyżej 2 płodów, lub kiedy bliźnięta ułożone są w sposób uniemożliwiający poród drogami natury (bliźnięta skierowane główkami w dół mogą i powinny rodzić się naturalnie).

NAGŁE cięcie cesarskie najczęściej wykonuje się w trakcie trwania porodu (w 1. lub 2. okresie porodu), kiedy występuje zagrożenie zdrowia i życia matki oraz rodzącego się dziecka. Mogą to być następujące sytuacje:

• ze strony matki: nadciśnienie tętnicze (nie poddające się leczeniu farmakologicznemu), stan przedrzucawkowy, nasilająca się gorączka, objawy infekcji, brak postępu porodu w 1. okresie (cechy dystocji szyjki macicy, kiedy pomimo dynamicznej czynności skurczowej szyjka macicy nie rozwiera się, lub kiedy szyjka macicy rozwiera się tylko do pewnego etapu) albo w 2. okresie (czas trwania powyżej 2 godzin, dziecko znajduje się zbyt wysoko w kanale rodnym na poród kleszczowy lub vacuum, wystąpiły cechy dysproporcji płodowo-miednicznej, czyli dziecko „nie chce się zmieścić" do miednicy).

• ze strony rodzącego się dziecka: zaburzenia w tętnie płodu (nieprawidłowe zapisy KTG, spadki tętna płodu poniżej 100 uderzeń/min., przedłużający się niski poziom bicia serca dziecka – bradykardia, poniżej 100 uderzeń/min., która trwa dłużej niż 2 minuty, również tzw. tachykardia, czyli zbyt wysoka podstawa czynności serca płodu – powyżej 170-180 uderzeń/min., często związana z infekcją wewnątrzmaciczną lub gorączką u matki).

Zdarzają się również sytuacje, gdy trzeba przeprowadzić nagłe cięcie cesarskie przed porodem:

• gdy wystąpiło krwawienie z dróg rodnych (cechy odklejania się łożyska);

• gdy ciężarna ma stan przedrzucawkowy (objawia się on bardzo wysokim ciśnieniem tętniczym, wysokim stężeniem białka w moczu, tzw. białkomoczem, obrzękami, zaburzeniami widzenia, tzw. „mroczkami", bólem głowy, bólem w nadbrzuszu), jest to bardzo poważny stan zagrożenia życia i zdrowia;

• wystąpiły zaburzenia tętna płodu, głównie spadki poniżej 100 uderzeń/min. (często „wychwycone" podczas rutynowego zapisu KTG, czyli rejestracji czynności serca płodu i czynności mięśnia macicy – tzw. kardiotokografia).

Galeria zdjęć

mundra okładka