Poród zaczął się oczywiście w jedyny dzień, w który nie powinien. Akurat przyjechali do nas znajomi z którymi spędziłam cały dzień, odmawiając sobie codziennej popołudniowej drzemki, po czym poszliśmy na zakupy, a na koniec na spotkanie w większej grupie przyjaciół.
Postanowiłam napisać do Państwa list, mój syn urodził się martwy. Poród w takiej sytuacji jest doświadczeniem strasznym, traumatycznym i zostaje w głowie do końca życia. Mam wielką nadzieję, że przy okazji tej akcji, powiecie Państwo także o nas, o tym jak się traktuje takie mamy jak my, jakie są nasze potrzeby i jak można by nam pomóc, żeby w tej ogromnej tragedii było nam choć trochę lżej, żebyśmy mogły godnie urodzić nasze dzieci.
Czytaj więcej: Mimo różnych zastrzeżeń mam poczucie, że mnie i mojego syna potraktowano po ludzku
Narodziny mojego synka są dowodem na to, że nie tylko w wielkich, nowoczesnych szpitalach rodzi się po ludzku, ale także w tych malutkich o których mało kto słyszał.
Gdy zgłosiłam się do szpitala, lekarz stwierdził u mnie rozwarcie na 4 palce i zostałam przyjęta na porodówkę ok. 9 rano. Nie odczuwałam skurczy, została podłączona pompa oksytocynowa. Lekarz przebił mi pęcherz, stwierdził, że płyn owodniowy jest czysty. Monitorowana byłam KTG, skurcze zaczęły być odczuwalne. Położna pozwoliła mi na zmianę pozycji, skurcze w pozycji kucznej, miałam udostępnioną piłkę, odczuwałam silne bóle krzyżowe, mąż masował mi plecy.
Czytaj więcej: Najpiękniejsze wydarzenie w moim i męża życiu
Przyjście na świat naszej Małej Mi było największym prezentem, jaki mogliśmy dostać od życia. Tak uznaliśmy oboje z mężem, jeszcze w trakcie nocy cudów. Nocą cudów nazwaliśmy noc narodzin naszej córeczki.
Pomagam się kobiecie otworzyć. I mam tu na myśli nie tylko jej macicę. Pomagam jej całej otworzyć się na to przeżycie, na to doświadczenie. "Otworzyć się" - to jest słowo klucz, kiedy mówimy o porodzie.
Beatrijs Smulders, holenderska położna