Amniotomia (przebicie pęcherza płodowego)

Tagi: aminiotomia | EBM | medycyna oparta na dowodach | pęcherz płodowy | poród

Sztuczne przebicie błon płodowych zwane amniotomią, lub upuszczeniem wód płodowych stosowane było pierwotnie w celu indukcji porodu, czyli wywołania akcji porodowej. Jego działanie polega na stymulacji wydzielania specjalnej substancji zwanej prostaglandyną, która przyspiesza rozwieranie się szyjki macicy. W praktyce współczesnych oddziałów położniczych zabieg ten często jest stosowany w celu przyśpieszenia porodu. Zabieg ten nie powinien być stosowany rutynowo, a jedynie wtedy, gdy istnieje konieczność wpłynięcia na przebieg porodu. W przypadku prawidłowo przebiegającego porodu naturalnego przebicie błon płodowych jest zbędną medykalizacją.

Przebicie pęcherza płodowego prowadzi do pojawienia się mocnych, niefizjologicznych skurczów, trudnych zarówno dla dziecka, jak i matki. Dodatkowo nagłe przyspieszenie porodu nie pozwala odpowiednio zaadaptować się dziecku do warunków porodu. W trakcie samoistnego porodu pęcherz płodowy sam pęka. Najlepiej, jeżeli ma to miejsce pomiędzy I a II okresem porodu, wówczas wody płodowe amortyzują ciśnienie napierające na główkę dziecka w trakcie silnych skurczów macicy, a płyn owodniowy dodatkowo stwarza pewien rodzaj poślizgu, ułatwiając przeciśnięcie się dziecku przez kanał rodny.

Wykonanie zabiegu
Decyzję dotyczącą przebicia pęcherza lekarz powinien podejmować wspólnie z Tobą, po uzasadnieniu konieczności wykonania tego zabiegu i przedstawieniu wszystkich powikłań i niebezpieczeństw z nim związanych.

Koniecznym warunkiem do zastosowania amniotomii jest rozwarcie szyjki macicy wynoszące co najmniej 2-3 cm i odpowiednio niskie usadowienie główki dziecka w kanale rodnym.
Amniotomię można wykonać przy użyciu ostrego narzędzia, zazwyczaj lekarz lub położna po wykonaniu badania wewnętrznego wprowadza je przesuwając wzdłuż swoich palców. Nie zawsze stosuje się wziernik, czyli narzędzie ułatwiające przyjrzenie się pęcherzowi płodowemu, czasem osoba wykonująca zabieg, wyczuwa miejsce dłońmi i bez wprowadzania narzędzie. Do wykonania zabiegu musisz położyć się na łóżku, a pod pośladki będziesz miała wsunięty basen. Samo przebicie pęcherza nie jest bolesne, nie jest on unerwiony, jednakże w trakcie wprowadzania narzędzia do pochwy możesz odczuwać ból lub dyskomfort. Po chwili poczujesz wypływanie ciepłego płynu.
Po przebiciu pęcherza poród powinien odbyć się w ciągu 12. godzin, ponieważ wraz z upływem czasu wzrasta ryzyko infekcji. Jeśli po 24. godzinach od przebicia pęcherza płodowego akcja porodowa nie postępuje, wykonuje się cesarskie cięcie. Istnieją różne procedury szpitalne, ale zazwyczaj po 18. godzinie porodu zlecane jest podanie rodzącej antybiotyku.

Powikłania amniotomii:

  • wypadnięcie części drobnych płodu z macicy przed porodem główki (rączki, nóżki, pępowina),
  • zwiększa się ryzyko kolejnych interwencji medycznych (podanie kroplówki z oksytocyną, podanie prostaglandyn do szyjki macicy), zwłaszcza, jeśli przebito pęcherz płodowy za wcześnie,
  • zwiększa się ryzyko ukończenia porodu drogą cięcia cesarskiego,
  • skurcze stają się silniejsze i bardziej bolesne, przez co zwiększa się potrzeba korzystania ze znieczulenia,
  • wykonanie amniotomii w trakcie prawidłowo przebiegającego porodu osłabia zdolność kobiety do radzenia sobie z bólem i może obniżać samopoczucie,
  • wzrost ciśnienia oddziaływującego na główkę dziecka może przyczynić się do deformacji czaszki,
  • nagła redukcja płynu owodniowego może spowodować ściśnięcie pępowiny,
  • częściej występują zaburzenia pracy serca płodu.


Przeciwwskazaniem do amniotomii jest:

  • położenie płodu inne niż główką w dół,
  • przodowanie części drobnych, czyli najniżej w kanale rodnym znajduje się nóżka lub rączka dziecka,
  • dysproporcja między główką dziecka a miednicą matki,
  • umiejscowienie główki dziecka nad miednicą matki,
  • nieprawidłowe usadowienie łożyska,
  • zakażenie pochwy,
  • wskazania do cięcia cesarskiego,
  • stan po cięciu cesarskim klasycznym,
  • zbyt duża ilość wód płodowych (wielowodzie),
  • poród przedwczesny,
  • aktywna opryszczka genitalna.

Co możesz zrobić, żeby uniknąć amniotomii w trakcie porodu?

  • Nie denerwuj się, gdy po przybyciu do szpitala skurcze zmniejszą się lub nawet zanikną. To reakcja na stres związany ze zmianą otoczenia, tzw. efekt izby przyjęć. Gdy oswoisz się z nową sytuacją i rozluźnisz - skurcze znów powrócą.
  • W czasie porodu bądź aktywna - zmieniaj pozycje, ruszaj się, spaceruj, korzystaj z piłki, worka sako, prysznica lub wanny.
  • Dostosuj sposób oddychania do częstotliwości i intensywności skurczów. Pamiętaj o długim, świadomym wydechu, który rozluźni Cię i pomoże Ci radzić sobie z bólem.
  • W przerwach między skurczami staraj się jak najpełniej zrelaksować.
  • Poproś osobę towarzyszącą, aby zadbała o to, by niepotrzebne bodźce nie rozpraszały Twojej uwagi (zgasiła jaskrawe światło, zamknęła drzwi, okryła Cię kocem, poprosiła zbędne osoby, aby wyszły z sali etc.).
  • Pij i jedz w trakcie porodu - przy niedoborach energetycznych nie będziesz miała siły, a skurcze przestaną być efektywne.
  • Możesz stymulować, rolować brodawki, żeby pobudzić wyrzut oksytocyny, i stymulować akcję porodową.
dr n. med. położna Barbara Baranowska

konferencje2018.jpg

sasakawa copy

sasakawa copy

sasakawa copy

jeden procent

kobiety mowia www

zorganizuj pokaz filmu zielony

baza porodowek

sasakawa copy

raporty red

iconka zamow publikacje

iconka lektury obowiazkowe