Przebieg porodu - 2. i 3. okres

Tagi: poród

2. okres porodu może trwać do dwóch godzin. Wiele kobiet przed porodem zastanawia się, skąd będzie miało pewność, że nadeszła chwila, w której można już przeć.
stolekGdy nadchodzi, nie sposób jej przeoczyć - odczuwać będziesz silną, instynktowną potrzebę parcia. Poczujesz, że znowu jesteś przytomna, rozbudzona i gotowa do działania. Możesz czuć rozciąganie, pieczenie w kroczu. Poszukaj teraz pozycji, która najbardziej Ci odpowiada, najlepiej, aby była ona jak najbardziej spionizowana.

Gdy czujesz, że nadchodzi kolejny skurcz, spokojnie weź głęboki oddech i wydmuchuj powietrze ustami. W miarę narastania skurczu oddychaj coraz szybciej, aż do chwili, kiedy poczujesz potrzebę parcia, której już nie będziesz umiała się przeciwstawić. Zatrzymaj w płucach trochę powietrza i mocno zepchnij przeponę w dół w kierunku spojenia łonowego. Rób to tak długo, jak podpowiada Ci ciało. Jeśli musisz jakoś rozładować nadmiar energii, którą niesie skurcz, krzyknij - to rozluźnia tkanki krocza. Kiedy skurcz ustępuje, zacznij znów oddychać, najpierw szybko, a potem coraz wolniej, do momentu, w którym poczujesz, że macica się rozluźniła.

W przerwie pomiędzy skurczami postaraj się zrelaksować - nie zaciskaj zębów (uchyl usta, porusz kilka razy językiem i uśmiechnij się) ani dłoni (parę razy rozprostuj i zaciśnij palce). Poproś, żeby ktoś lekko pomasował Ci nogi, jeśli drżą.

W czasie każdego parcia główka dziecka przesuwa się do przodu, a w przerwie między skurczami nieco się cofa. Dzięki temu Twoje tkanki stopniowo rozciągają się. W końcu poczujesz dziecko bardzo nisko - Twoje krocze jest napięte, a szpara sromowa rozwiera się przy każdym skurczu i widać fragment główki. Spróbuj jej dotknąć! To niesamowite przeżycie - na pewno zapamiętasz je na bardzo długo.

W momencie wyłaniania się główki, słuchaj, co mówi do Ciebie położna - postara się ona pokierować parciem w ten sposób, żeby główka łagodnie pokonała opór krocza. Po urodzeniu się główki, barki dziecka zbliżają się do zwężenia w kanale rodnym. Maluch musi się zwrócić twarzą w stronę jednego z Twoich ud. Potem jeden z barków (górny) opiera się na spojeniu łonowym i częściowo rodzi się na zewnątrz, a wtedy dolny bark wyślizguje się już bez przeszkód. Położna w razie potrzeby delikatnie pomaga w czasie rodzenia się barków. Dziecko ma już przetarty szlak (główka noworodka ma największy obwód) i rodzi się w ciągu kilku sekund.

3. okres porodu rodzina_razem
Ważne, aby zaraz po urodzeniu maluch został położony na Twoim brzuchu. Dziecko grzeje się Twoim ciepłem, słyszy dobrze znane mu z macicy bicie Twojego serca i uspokaja się. Po jakimś czasie może spróbować ssać. Przez tętniącą ciągle pępowinę dociera do niego tlen, może więc powoli nabrać po raz pierwszy powietrza do płuc. Twoje dziecko wcale nie musi krzyczeć po porodzie! Urodzone w sprzyjających okolicznościach i gdy pępowina nie jest przecinana zbyt szybko, łagodnie przyzwyczaja się do nowych warunków. Gdy witasz się ze swoim dzieckiem, w Twoim organizmie wydzielają się duże ilości hormonów. Endorfiny powodują, że w niemal cudowny sposób znika ból i zmęczenie (czasem trzeba poczekać na ten efekt kilkanaście minut), a na ich miejsce pojawia się euforia i poczucie spełnienia. Endorfina, pod wpływem obecności mamy, wydziela się także u malucha.

Kontakt skóra do skóry
Zaraz po porodzie nagi noworodek powinien zostać położony na nagich piersiach swojej mamy. Mama może go przytulić, a później przystawić do piersi. Jeśli dziecko urodziło się o czasie i jest w dobrym stanie, to dokładne badanie malucha przez pediatrę oraz takie czynności jak wykąpanie, zmierzenie i zważenie, powinny być wykonane po zakończeniu pierwszego karmienia. Powodem oddzielenia dziecka od mamy nie może być rodzenie łożyska, oględziny krocza i łożyska, szycie naciętego lub pękniętego krocza w znieczuleniu miejscowym ani jakiekolwiek względy organizacyjne. Badania naukowe potwierdzają wiele korzyści, jakie daje niezakłócony pierwszy kontakt "skóra do skóry" - m.in. dziecko szybciej i lepiej adaptuje się do nowych warunków, uczy się efektywnego ssania, co w przyszłości pozwala na uniknięcie wielu problemów związanych z karmieniem piersią.
Przeczytaj więcej o "kontakcie skóra do skóry"

Rodzenie łożyska
Po kilku minutach macica znowu podejmuje akcję skurczową. Twój organizm wydziela więcej oksytocyny, niż potrzeba było w czasie 1. i 2. okresu porodu. Pomaga w tym przystawienie dziecka do piersi. Po kilkunastu skurczach poczujesz znowu potrzebę parcia. To rodzi się łożysko i błony płodowe, fachowo nazywane popłodem. Położna dokładnie sprawdzi, czy łożysko urodziło się całe, ponieważ pozostawienie w macicy jego resztek może grozić poważnymi konsekwencjami. Jeżeli łożysko jest niekompletne, konieczne będzie, wykonywane przez lekarza, łyżeczkowanie jamy macicy.

Jeżeli Twoje krocze wymaga opatrzenia, to właśnie teraz zostanie zszyte. Uszkodzone tkanki są znieczulane, więc szycie nie powinno być bolesne, a zabieg trwa zazwyczaj nie dłużej niż 10 min.

Teraz przez 2 godz. tzw. wczesnego połogu pozostaniesz wraz z dzieckiem pod obserwacją położnych na sali porodowej. Będą one co jakiś czas sprawdzały Twoje samopoczucie i to, jak obkurcza się macica. W tym celu delikatnie chwyta się macicę przez powłoki brzuszne, żeby ocenić jej twardość, jednocześnie obserwując krwawienie z dróg rodnych.

Z pewnością jesteś teraz głodna i spragniona - zjedz coś. Jeśli jest Ci zimno albo czujesz się nieświeżo - weź prysznic. Teraz, gdy Twoje dziecko jest już na świecie, należy ci się odpoczynek.