Amniotomia (przebicie pęcherza płodowego)

Tagi: aminiotomia | EBM | medycyna oparta na dowodach | pęcherz płodowy | poród

Sztuczne przebicie błon płodowych zwane amniotomią, lub upuszczeniem wód płodowych stosowane było pierwotnie w celu indukcji porodu, czyli wywołania akcji porodowej. Jego działanie polega na stymulacji wydzielania specjalnej substancji zwanej prostaglandyną, która przyspiesza rozwieranie się szyjki macicy. W praktyce współczesnych oddziałów położniczych zabieg ten często jest stosowany w celu przyśpieszenia porodu. Zabieg ten nie powinien być stosowany rutynowo, a jedynie wtedy, gdy istnieje konieczność wpłynięcia na przebieg porodu. W przypadku prawidłowo przebiegającego porodu naturalnego przebicie błon płodowych jest zbędną medykalizacją.

Przebicie pęcherza płodowego prowadzi do pojawienia się mocnych, niefizjologicznych skurczów, trudnych zarówno dla dziecka, jak i matki. Dodatkowo nagłe przyspieszenie porodu nie pozwala odpowiednio zaadaptować się dziecku do warunków porodu. W trakcie samoistnego porodu pęcherz płodowy sam pęka. Najlepiej, jeżeli ma to miejsce pomiędzy I a II okresem porodu, wówczas wody płodowe amortyzują ciśnienie napierające na główkę dziecka w trakcie silnych skurczów macicy, a płyn owodniowy dodatkowo stwarza pewien rodzaj poślizgu, ułatwiając przeciśnięcie się dziecku przez kanał rodny.

Wykonanie zabiegu
Decyzję dotyczącą przebicia pęcherza lekarz powinien podejmować wspólnie z Tobą, po uzasadnieniu konieczności wykonania tego zabiegu i przedstawieniu wszystkich powikłań i niebezpieczeństw z nim związanych.

Koniecznym warunkiem do zastosowania amniotomii jest rozwarcie szyjki macicy wynoszące co najmniej 2-3 cm i odpowiednio niskie usadowienie główki dziecka w kanale rodnym.
Amniotomię można wykonać przy użyciu ostrego narzędzia, zazwyczaj lekarz lub położna po wykonaniu badania wewnętrznego wprowadza je przesuwając wzdłuż swoich palców. Nie zawsze stosuje się wziernik, czyli narzędzie ułatwiające przyjrzenie się pęcherzowi płodowemu, czasem osoba wykonująca zabieg, wyczuwa miejsce dłońmi i bez wprowadzania narzędzie. Do wykonania zabiegu musisz położyć się na łóżku, a pod pośladki będziesz miała wsunięty basen. Samo przebicie pęcherza nie jest bolesne, nie jest on unerwiony, jednakże w trakcie wprowadzania narzędzia do pochwy możesz odczuwać ból lub dyskomfort. Po chwili poczujesz wypływanie ciepłego płynu.
Po przebiciu pęcherza poród powinien odbyć się w ciągu 12. godzin, ponieważ wraz z upływem czasu wzrasta ryzyko infekcji. Jeśli po 24. godzinach od przebicia pęcherza płodowego akcja porodowa nie postępuje, wykonuje się cesarskie cięcie. Istnieją różne procedury szpitalne, ale zazwyczaj po 18. godzinie porodu zlecane jest podanie rodzącej antybiotyku.

Powikłania amniotomii:


Przeciwwskazaniem do amniotomii jest:

Co możesz zrobić, żeby uniknąć amniotomii w trakcie porodu?

dr n. med. położna Barbara Baranowska