Stanowisko Fundacji wobec przymusowego cesarskiego cięcia w Wielkiej Brytanii

 

Fundacja Rodzić po Ludzku wyraża oburzenie wobec sposobu, w jaki obywatelka Włoch została potraktowana w Wielkiej Brytanii i zdecydowanie sprzeciwia się takim praktykom.

W ocenie Fundacji, prawa kobiety w ciąży zostały pogwałcone, a państwo zdecydowanie przekroczyło swoje uprawnienia. Przeprowadzenie przymusowego cięcia cesarskiego bez wiedzy kobiety to jawne stosowanie przemocy i łamanie praw człowieka.


Ponadto Fundacja od wielu lat podkreśla, iż pierwszy kontakt z nowonarodzonym dzieckiem jest bardzo ważny i ma ogromny wpływ na więź matki z dzieckiem, a także na jego dalszy rozwój. Pozbawianie kobiety tego kontaktu, a przede wszystkim uniemożliwianie jakiegokolwiek kontaktu z dzieckiem przez tak długi czas po porodzie, stanowi poważne naruszenie praw człowieka.
Fundacja pragnie podkreślić, iż prawa kobiet są prawami człowieka; w szczególności jest nim prawo do godnej opieki okołoporodowej.

Więcej na temat wydarzenia : http://tvp.info/informacje/ludzie/zrobili-cesarke-zabrali-dziecko/13207554


Poniżej przedstawiamy również komentarz prawny do sprawy dr Doroty Karkowskiej:

Każdy człowiek ma prawo do poszanowania integralności fizycznej, psychicznej i moralnej i prawa tego nie pozbawia człowieka rozpoznanie u niego choroby psychicznej. Każde działanie naruszające jakąkolwiek sferę integralności wymaga zgody osoby zainteresowanej.
Nie ma wątpliwości, iż w każdym kraju europejskim, medyczna niezbędność konkretnej interwencji medycznej - jak zabieg cesarskiego cięcia - musi być udowodniona (że było to postępowanie zgodne ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej,zasadami etyki i wypracowanymi procedurami przez medyczne prawo).
Za interwencje medyczne nielegalne należy uznać każde działanie, które narusza prawo człowieka do integralności.

Zgodnie z europejska koncepcją ochrony praw osób dotkniętych zaburzeniami psychicznymi, z wyjątkiem nagłych wypadków, osoby te nie mogą być pozbawione wolności bez przekonywujących, obiektywnych opinii lekarskich wskazujących na chorobę umysłową, a rodzaj i stopień zaburzenia musi wskazywać na potrzebę przymusowego odosobnienia. Natomiast nawet chwilowa potrzeba odosobnienia osoby chorej psychicznie nie może stanowić powodu do jakiegokolwiek ograniczenia zdolności pacjentki do czynności prawnych, w tym wyrażania zgody na interwencje medyczne inne niż usuwające przyczynę przymusowej hospitalizacji.
Wykonanie interwencji medycznej bez zgody pacjentki, jak cięcie cesarskie, mogłoby wchodzić w grę w sytuacjach nadzwyczajnych i koniecznych z medycznego punktu widzenia. Sam fakt przebywania w szpitalu psychiatrycznym nie jest taką okolicznością.
Odrębną kwestią jest pozbawienie matki kontaktu z dzieckiem i ingerencja władz publicznych w więzi rodzinne. Przebywanie ze sobą rodziców i dzieci jest podstawowym składnikiem życia rodzinnego. Naturalne stosunki rodzinne nie kończą się wraz z objęciem dziecka opieka publiczną. Poszanowanie „życia rodzinnego” wymaga zezwolenia matce prawa dostępu do dziecka, w przeciwnym razie – odmowa kontaktów matki z dzieckiem, pozostającym pod opieką władzy publicznej, bez wykazania istotnych obiektywnych przesłanek, jest naruszeniem prawa do poszanowania życia rodzinnego
Sprawa włoskiej obywatelki wymaga uzyskania odpowiedzi na wiele pytań. „
Dorota Karkowska

Dorota Karkowska -Doktor nauk prawnych, adiunkt w Katedrze Prawa Ubezpieczeń Społecznych i Polityki Społecznej Uniwersytetu Łódzkiego. Członek Rady Fundacji Instytut Praw Pacjenta i Edukacji Zdrowotnej. Założyciel i Prezes Fundacji Ius Medicinae. Wiceprzewodnicząca Mazowieckiej Komisji Orzekająca o Zdarzeniach Medycznych w Warszawie.